افزایش جمعیت ماهی های مرکب در اقیانوس ها و راز واقعی تکثیر آن ها - مجله آراد

افزایش جمعیت ماهی مرکب در پژوهش های متعددی از جمله آنالیز داده های 60 ساله دانشگاه آدلاید (University of Adelaide) به چشم می خورد. پژوهشگران پیش تر تصور می کردند صید بی رویه ماهیان شکارچی بزرگ باعث شده تا دشمنان طبیعی سرپایان کاهش یابند و فضا برای تکثیر آن ها باز گردد. بعلاوه بالا رفتن دمای آب ها بر اثر تغییرات اقلیمی، عامل محتمل دیگری به حساب می آمد، زیرا این روند حتی در مناطقی که صید صنعتی در آن ها جریان نداشت هم دیده می شد.

شبیه سازی های رایانه ای و زیر سوال رفتن فرضیه های سنتی

پژوهشگران با بازسازی رایانه ای زنجیره های غذایی اقیانوس دریافتند که کاهش شکارچیان به تنهایی دلیل اصلی تکثیر این جانوران نیست. وقتی شکارچیان رأس هرم غذایی از بین می روند، ماهی های مرکب جای خالی زیست توده (Biomass) آن ها را پر نمی نمایند. این موضوع نشان می دهد که اندازه حضور سرپایان در دریاها بیش از آنکه به تعداد دشمنانشان وابسته باشد، به منابع غذایی در دسترس ارتباط دارد.

نبود ماهیان بزرگ فایده ای غیرمستقیم برای سرپایان دارد و آن باقی ماندن ماهیان کوچک تر در محیط است. ماهی مرکب روزانه تا 30 درصد از وزن بدن خود غذا می خورد تا بتواند سوخت وساز شدید و رشد پرشتابش را حفظ کند. بنابراین، فراوانی طعمه های کوچک کاملاً به سود آن ها تمام می گردد.

تکثیر و افزایش جمعیت ماهی مرکب بر خلاف فرضیه های پیشین با گرم تر شدن آب ها سازگاری دائمی ندارد. مدل های اکوسیستمی نشان داده اند که افزایش دمای آب، زیست توده این موجودات را کاهش می دهد؛ زیرا در آب گرم تر، بدن آن ها انرژی بیشتری برای بقا می سوزاند در حالی که لزوماً غذای بیشتری در محیط یافت نمی گردد. پژوهشگران زیست شناسی دریا تاکید می نمایند که شرح توسعه تاریخی سرپایان تنها با تکیه بر دما یا نابودی شکارچیان، فقط بخشی از واقعیت را روشن می نماید.

استراتژی زیستی تند زیستن و مرگ زودهنگام

سازگاری خیره نماینده و چرخه زندگی برق آسای سرپایان، برگ برنده آن ها در شرایط بحرانی دریاها به شمار می آید. گونه هایی مانند لولیگوی کالیفرنیا (Doryteuthis opalescens) حدود پنج برابر سریع تر از بیشتر ماهیان رشد می نمایند و طول عمرشان معمولاً بیش از یک یا دو سال نیست. این ویژگی زیستی، آن ها را به مهاجمانی کارآمد برای تصرف اکوسیستم های آشفته بدل نموده است.

تخریب بستر دریاها بر اثر ترال کف پوش (Bottom trawling)، موج های گرمایی پیاپی و صید صنعتی ماهیان بزرگ، تعادل زنجیره های غذایی را به هم زده است. در چنین محیط های دگرگون شده ای، جانورانی که شتاب تکثیر بالایی دارند منابع آزادشده را بی درنگ مصرف می نمایند و جای پای خود را محکم می نمایند. واکنش سریع به آشفتگی محیط، منطقی ترین شرح برای تسلط این موجودات بر دریاهای امروز است.

محدودیت های متابولیک و چالش های اقلیمی آینده

انعطاف پذیری زیستی سرپایان حدومرز مشخصی دارد و همواره نمی تواند آن ها را نجات دهد. اگر گرمایش اقیانوس ها ادامه پیدا کند، نیازهای متابولیکی این جانوران به شدت بالا می رود و کمبود غذا توان رشد را از آن ها می گیرد. پیامدهای پدیده های اقلیمی شدیدی مانند ال نینو (El Niño) در سواحل اقیانوس آرام نشان داده است که افت منابع غذایی می تواند به راحتی شتاب رشد ناشی از گرما را بی اثر کند.

فشار ناشی از گرمای مداوم آب ها به مراحل رشد جنینی این موجودات نیز آسیب جدی می زند. لایه های عمیق تر دریا با دمای خنک تر شاید پناهگاهی موقت باشند، اما اسیدی شدن آب ها و افت اکسیژن در اعماق، تهدید دیگری برای تخم ها و لاروهای جوان است. تسلط کنونی ماهی های مرکب بر اقیانوس ها تضمینی برای بقای همیشگی آن ها در دریای گرم و تهی از منابع فردا نخواهد بود.

پیشنهاد اختصاصی سردبیر (علیرضا مجیدی)

این مقاله مجذوب کننده و جالب بود؟! پس برای خواندن این نوشته های مرتبط کلیک کنید:

• پژوهش نو نشان می دهد داروهای GLP-1 یا همان آمپول های لاغری، ممکن است خطر ریزش مو را در بعضی مردان افزایش دهند
• اگر والدین شما 100 سال عمر نمایند، آیا شما هم صدساله می شوید؟ جامع ترین پژوهش علمی پاسخ می دهد
• دانشمندان شش ساختار مرموز در اعماق زمین کشف کردند؛ این پدیده ها چگونه شناسایی شدند؟
• راهنمای گام به گام ویرایش حافظه هوش مصنوعی هوش مصنوعی کلود Claude
• چگونه مدیریت تیم کوک ارزش بازار اپل را 20 برابر کرد؟
• پاسخ رسمی اوپن ای آی پس از افشای خرابکاری پنهان ایجنت های هوش مصنوعی در یک انجمن اینترنتی